ลมหนาวที่พราวพัด....กับแสงดาวที่ส่องเดือน

ร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกจะตายแล้วน๊า...

แกล้งงอน ..ถ้ารักกันยอมฉันนะเธอ..

ถ้าบอกว่าเพลงนี้ แต่งให้เธอ เธอจะเชื่อไหม
มันอาจไม่เพราะ ไม่ซึ้งไม่สวยงามเหมือนเพลงทั่วไป

อยากให้รู้ ว่าเพลงรัก ถ้าไม่รัก ก็เขียนไม่ได้
แต่กับเธอคนดีรู้ไหม ฉันเขียนอย่างง่าย...ดาย

เธอคงเคยได้ยินเพลงรักมานับร้อยพัน
มันอาจจะโดนใจ แต่ก็มีความหมายเหมือนๆกัน

แต่ถ้าเธอฟังเพลงนี้ เพลงที่เขียนเพื่อเธอเท่านั้น
เพื่อเธอเข้าใจความหมายแล้วใจจะได้มีกันและกัน

มีความจริงอยู่ในความรักตั้งมากมาย
และที่ผ่านมาฉันใช้เวลาเพื่อหาความหมาย

แต่ไม่นานก็เพิ่งรู้ เมื่อทุกครั้งที่มีเธอใกล้
ว่าถ้าชีวิตคือทำนอง เธอก็เป็นดังคำร้องที่เพราะและซึ้งจับใจ

ให้มันเป็นเพลง บนทางเดินเคียง ที่จะมีเพียงเสียงเธอกับฉัน
อยู่ด้วยกันตราบนานๆ ดั่งในใจความบอกในกวี

ว่าตราบใดที่มีรักย่อมมีหวัง
คือทุกครั้งที่รักของเธอส่องใจ ฉันมีปลายทาง

เหนื่อยไม๊??  เมื่อรักไม่มีทางออก....  ไม่เป็นอะไรหรอก

ฉันก็ยังเป็นฉัน

ความรักคนนี้ก้อยังมีอยู่ ...ฉันก็ยังคงอยู่ให้รู้กันไปแล้วกัน

....

ตราบใดที่เรายังรักกัน หากใจของเธอยังมีฉัน

ฉันรู้ว่ามันคงจะไปได้ไหว.....

พิมพ์เหนื่อย  ดินทร์เหนื่อย

ดินทร์เบื่อ  พิมพ์เบื่อ

ดินทร์มีปัญหา พิมพ์มีปัญหา

พิมพ์งอแง ดินทร์โกรธ

ตอนนี้รู้ไม๊

เราทะเลาะกันมทุกวัน จนพิมพ์กลัวแล้วแหละ

ยิ่งพูดกันมากเท่าไหร่ ก้อยิ่มทะเลาะกันมากเท่านั้น 

มันมีอะไรมากมายที่เกิขึ้นมาในตอนนี้

ยังไง

 พิมพ์ก้อรักดินทร์เหมือนเดิมนะ